Een terugblik

Het jaar zit er alweer bijna op, we naderen de kerst en oud&nieuw. Een tijd om te genieten van alle gezelligheid, maar ook om even stil te staan bij alles wat het afgelopen jaar ons bracht. En wat was het veel! Van het overlijden van dierbaren tot het worden van Heilssoldaat. Van je aan de ene kant zielsgelukkig voelen met elkaar, tot je aan de andere kant diep verdrietig voelen om hen die je mist. Van je heel graag in willen zetten voor de ander tot het moment dat je wordt stilgezet met een burn-out.
Soms voelt het leven als een kronkelig pad: het ene moment loop je licht en vrolijk, het andere moment is het zwaar en kost elke stap moeite. Ook dit jaar kende die twee kanten. Er waren dagen dat we moesten loslaten, en dagen waarop we mochten ontvangen wat ons verraste.
En toch, we zijn dankbaar. Dankbaarheid om wat er wél was. Dankbaarheid omdat we, ondanks alles, gedragen zijn.

Dit jaar groeide onze dankbaarheid vooral door iets heel eenvoudigs: ons voedselkastje.
We begonnen het vanuit een klein verlangen om iets te delen met mensen die het moeilijk hebben. Niet als groot project, maar als een warm gebaar. En wat gebeurde er? Anderen begonnen ook te geven. Soms een tasje boodschappen, en soms 2 kratten vol. Ook hadden we veel animo in de verkoop van onze zelf gemaakt en ingekochte spulletjes van onze boekentafel. En dan zijn er ook nog giften geweest.
Elke keer opnieuw werden we stil. God is goed! Ons voedselkastje is voor ons veel meer geworden dan alleen een plank met eten.
Het is een symbool van verbondenheid. Van samen dragen. Van mensen die elkaar niet kennen, maar wél voor elkaar zorgen.

Binnenkort mogen we weer kerstpakketten uitdelen vanuit ons voedselkastje. Pakketten vol lekkers, warmte en liefde. 
We mogen blijven uitdelen vanuit onze eigen middelen, maar ook omdat anderen blijven geven! We krijgen onder andere sponsoring in de vorm van een paar extra kerstpakketten die wij kunnen uitdelen.

En misschien is dat ook waarom we zo uitkijken naar aanstaande vrijdag, wanneer wij Thanksgiving vieren. Wij doen dat ieder jaar.
Ondanks dat het in Nederland geen traditie is vinden wij het een heel mooi gebruik. Dat je met elkaar eet en nadenkt over die dingen waar je dankbaar voor mag zijn. Een moment om samen stil te staan, niet bij wat er misging, maar bij wat er goed ging. Thanksgiving is voor ons niet zomaar een maaltijd; het is een hartshouding. We willen stil worden, dankbaar zijn en vieren dat Gods liefde, ondanks alles, in ons hele bestaan aanwezig is.

Het jaar was niet makkelijk. Er waren zorgen, momenten van pijn, momenten waarop het allemaal te veel was.
En toch: juist in die momenten ontdekten we hoe trouw God is. Hoe liefde onverwacht verschijnt op onze drempel.
Dankbaarheid is niet ontkennen dat het leven soms hard is. Dankbaarheid is wél zien dat er goedheid is — midden in dat alles.

En dat is misschien wel de mooiste ontdekking van dit jaar!