Dankbaar!!

Wat een prachtige en bijzondere dienst hadden wij gisteren. Wij hebben er zo ontzettend van genoten! We zijn overweldigd door alle lieve mensen die erbij waren en door de reacties die we hebben gekregen van de mensen die er niet bij konden zijn maar op afstand mee hebben geleefd. We zijn zo verwend ook met mooie kaarten, berichtjes, bloemen, en alle bijzondere geschenken. We gaan alles een mooi plekje geven in ons hart en in ons huis. We zijn dankbaar voor onze nieuwe familie en vrienden van korps Kennemerland. Hoe zij ons in hun hart hebben gesloten en zo hun best hebben gedaan om er zo'n mooie dienst van te maken gisteren. De muzikanten die psalm 121 voor ons speelden wat zo ontzettend mooi klonk. Wat een cadeau! De preek die zo goed op ons aansloot en zo mooi het evangelie uitlegde. Alles was één grote knipoog van God. En, zo na de zegen en beloften, voel ik me als een nieuw mens!

Hieronder deel ik nog ons getuigenis zodat je het nog eens rustig kunt lezen.

Een nieuwe weg met oude wonden en nieuwe hoop

Wessel en ik zijn sinds ons trouwen samen op zoek geweest welke kerk bij ons paste. Onze zoektocht bleek 3 jaar te gaan duren. Totdat iemand, die wist dat wij nog zoekende waren naar een kerk, tegen ons zei: waarom ga je niet kijken bij het Leger des Heils? Als jij (Elise) bij het Leger gaat werken kan je daar ook net zo goed gaan kijken op zondag. Zo zijn we op de kop af deze zondag precies een jaar geleden hier in het korps binnengelopen. Niet goed wetend wat we konden verwachten. En we zijn niet meer weggegaan. Wat ons raakte, was de eenvoud en echtheid: geloof dat handen en voeten krijgt, liefde die niet blijft steken in mooie woorden maar zichtbaar wordt in daden.

Al heel snel kwam bij ons samen het allesomvattende verlangen om Heilssoldaat te worden. Toen nog niet goed wetend wat dat eigenlijk inhield. Maar we hadden allebei al langer het verlangen om ons geloof niet alleen in woorden te beleven, maar ook in daden. Om niet aan de zijlijn te blijven staan, maar echt te leven vanuit wat we geloven.

Begin dit jaar verloor Wessel zijn ouders. Twee mensen die zoveel betekend hebben, plots allebei weg. Verdriet dat je niet zomaar kunt uitleggen, want het gaat dieper dan woorden. Het is een tijd van loslaten, van huilen, van herinneringen die pijn deden maar ook warm waren. En ergens, midden in dat verdriet, voelden we dat God iets nieuws wilde beginnen.

Ik (Elise) weet wat het is om alleen te staan, om alleenstaande moeder te zijn, om afhankelijk te zijn van de goedheid van anderen. Dat zijn geen makkelijke tijden geweest. Er waren momenten dat ik me klein en onzichtbaar voelde. Maar juist daar, in de schaduw van die kwetsbaarheid, heb ik God leren kennen als een God die écht zorgt. Niet ver weg, maar midden in het leven van alledag. Hij is trouw gebleken. Keer op keer. In de momenten van twijfel, van zorgen over geld, van onzekerheid over de toekomst — telkens weer was Hij daar. Soms in letterlijke woorden gesproken door anderen heen, of met kleine tekenen van liefde door een onverwacht gesprek of een lied.

Daarom hebben we ervoor gekozen om Heilssoldaten te worden. Niet omdat we denken dat we nu “af” zijn, of alles op een rijtje hebben, maar juist door wat we meegemaakt hebben en daardoor iets kunnen betekenen voor een ander. Het is een nieuwe keuze om met God te leven, om beschikbaar te zijn voor Hem en voor anderen — met alles wat we hebben, en soms ook met alles wat we missen. Allebei hebben we in ons leven geleerd dat geloof niet betekent dat je leven perfect wordt. Het betekent dat je niet meer alleen bent. Dat er Iemand is die met je meegaat, die troost, die richting geeft. En dat we, juist door onze gebrokenheid, dwars door de littekens, iets van Zijn licht mogen laten zien en mogen reflecteren in deze wereld.

Het Leger des Heils voelt voor ons als thuiskomen. Niet omdat alles perfect georganiseerd is, maar omdat het gaat om echte mensen met echte verhalen — en om een God die daar dwars doorheen werkt. We willen door onze levenswijze zeggen en uitstralen: er is altijd hoop. Wat er ook is geweest, hoe moeilijk het soms nog is, God/Jezus is groter. Hij kan van puin iets moois bouwen en uit gebrokenheid iets nieuws laten groeien.

We willen nu graag getuigen over onze liefde voor God en wat Hij voor ons betekent door een lied. Het lied waarmee we dat doen heet Mijn Meester. Het vertaalt wat en wie Jezus voor ons is. Het beschrijft enkele van de vele namen die onze God heeft: Meester, Redder, Heer, God, Alpha en Omega, Goede Herder, Vader, Vredevorst.