Martha, leg je bezem neer

Misschien ken je het wel van vroeger, dat liedje van Elly en Rikkert: 'Martha, Martha, leg je bezem neer, al dat werken komt een and're keer'.
Voor Wessel en mijzelf is dit op dit moment even de realiteit. We moeten onze bezem neerleggen en op adem komen. 

Als we terugkijken op het afgelopen jaar dan is er zo ontzettend veel gebeurd! We zijn bij het Leger des Heils terechtgekomen, een regelrechte zegen. Maar daarnaast zijn Wessels beide ouders kort na elkaar overleden. En die rouw heeft er goed ingehakt. Wessel loopt tegen grenzen aan die hij van zichzelf helemaal niet kent. En ook ik kreeg klachten. En eerst heb je het helemaal niet zo door. Je bent zo enthousiast over de nieuwe 'geloofsweg' die je bent ingeslagen, dat je van alles wil doen en gaat doen. En tijd om te rouwen, te praten, en verdriet te mogen hebben schiet erbij in. Totdat je zo ver bent doorgedenderd dat alles in je lichaam 'STOP' zegt. 
En op dat punt zijn we nu even beland. Tijd om op adem te komen en de bezem even neer te leggen.

Het liedje 'Martha, Martha, leg je bezem neer' grijpt terug op het bijbelverhaal van Martha en haar zus Maria (Lucas 10:38-42), waarin Martha bezig is met dienen, terwijl Maria kiest om te luisteren. Soms lijkt het leven één grote to-do-lijst. We rennen van het één naar het ander, proberen alles goed te doen: op het werk, thuis, in de kerk, voor anderen. En eerlijk is eerlijk: vaak voelt het alsof we pas waardevol zijn als we iets dóén. Martha kende dat gevoel. Ze wilde het goed doen. Jezus was in haar huis, en natuurlijk wilde ze Hem goed ontvangen. Alles moest op orde zijn, het eten lekker, de sfeer fijn. Terwijl zij druk in de weer was, zat haar zus Maria gewoon aan Jezus’ voeten te luisteren. Geen paniek, geen haast, gewoon stil bij Hem. En dan zegt Jezus iets wat Martha (en ook ons) recht in het hart raakt:
“Martha, Martha, je maakt je bezorgd en druk over veel dingen, maar slechts één ding is nodig.”

Jezus veroordeelt Martha niet omdat ze bezig is. Haar zorgzaamheid is niet verkeerd. Maar Hij wijst haar – en ons – op iets diepers: dat rusten bij Hem belangrijker is dan alles voor Hem doen.

We leven in een wereld die draait op prestatie en snelheid. Er is altijd wel iets wat nog moet. Maar Jezus nodigt ons uit om stil te worden, om even te stoppen met rennen. Niet omdat alles ineens af is, maar omdat we bij Hem mogen zijn, gewoon zoals we zijn.

Rust is geen luxe; het is een gebod van liefde. In Zijn nabijheid mag je ademhalen. Je hoeft niet te presteren, niet te bewijzen dat je genoeg bent. Daar, aan Zijn voeten, word je herinnerd aan wie je bent: geliefd kind van God.

Misschien voel je de druk van alles wat moet. Misschien is het moeilijk om stil te worden. Toch zegt Jezus: “Kom tot Mij, jullie die vermoeid en belast zijn, en Ik zal jullie rust geven.” (Mattheüs 11:28)
Het begint niet met méér doen, maar met durven zitten. Luisteren. Ademen. Rusten in Zijn aanwezigheid.
En terwijl wij meer rust nemen, leven we nog meer en ten volle toe naar het Heilssoldaat worden. Wij kijken uit naar 2 november!