Voor altijd samen

Een belofte die eindigt

Voor altijd samen.
In dit leven kun je die belofte uitspreken naar je partner. Je kunt het menen met alles wat in je is. En toch weten we: hoe liefdevol ook, hoe trouw ook, op een dag komt daar een einde aan. Als dit leven hier op aarde stopt.

Dat besef kan pijn doen. Het maakt ons klein. Maar het wijst ons ook ergens anders op.

Er is er maar Eén met wie wij werkelijk voor altijd samen kunnen zijn. En dat is onze God.
Hij belooft ons een eeuwig leven, verbonden met Hem. Niet tijdelijk. Niet breekbaar. Maar blijvend.

Een tijd van wankelen

Ik wil jullie meenemen naar een periode in mijn leven waarin ik dacht dat ook God mij had verlaten.
Ik was ten einde raad. Alles wat ik dacht opgebouwd te hebben, stond op losse schroeven. Zekerheden vielen weg. Toekomstplannen brokkelden af. En daar zat ik middenin. Met mijn twee kinderen. Ik probeerde sterk te zijn. Voor hen. Voor de buitenwereld. Maar ik kon het niet. Het was alsof de grond onder mijn voeten was weggezakt en alsof ik wegzakte in een eindeloze put zonder bodem. Steeds als ik dacht dat ik niet dieper kon gaan viel ik nog weer een stuk naar beneden.
Ik voelde me zo verlaten, ook door God. Op een dag zei ik tegen God in mijn wanhoop "als U er nog bent, als U me niet heeft verlaten, dan moet U het me maar laten zien!" En een paar dagen later, op hele bijzondere wijze, sprak God.

Gods woorden voor mij

Een voor mij volslagen onbekende persoon zei tegen mij "God heeft je niet verlaten! De komende tijd moet je gaan lezen
uit Jesaja en dan de hoofdstukken 40 t/m 43. Die zijn heel belangrijk voor jou!" Deze persoon gaf mij in het bijzonder de volgende tekst mee: “Wees niet bevreesd, want Ik ben met u; wees niet angstig, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u,
ook ondersteun Ik u met Mijn rechterhand, de rechterhand van Mijn gerechtigheid.

Zie, zij zullen beschaamd en te schande worden, allen die in woede tegen u ontstoken zijn; zij zullen worden als niets en vergaan, de mannen die met u een rechtszaak voeren. U zult hen zoeken, maar niet vinden, de mannen die u bestrijden;
zij die oorlog tegen u voeren, zullen worden als niets, ja, als nul.

Want Ik, de HEER, uw God, grijp uw rechterhand; Ik ben het Die tegen u zegt: Wees niet bevreesd, Ik help u.”
(Jesaja 41:10–13)

Deze persoon wist niets van mij en wist niets van de vraag die ik aan God in mijn wanhoop een paar dagen eerder had gesteld, namelijk: "als U er nog bent, als U me niet heeft verlaten, dan moet U het me maar laten zien!"
Wat een enorm wonder was dit. God liet heel persoonlijk iets van zich horen aan mij. 

Niet verlaten

Ik had een opdracht gekregen. Lees de hoofdstukken uit Jesaja, hoofdstuk 40 t/m 43. Ik ontdekte dat deze hoofdstukken vol stonden met prachtige beloften, zoals: “Hij geeft de vermoeide kracht en vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft.”
(Jesaja 40:29) Die woorden veranderden mijn omstandigheden niet direct. Maar langzaamaan veranderden ze wel iets in mij. God zei niet: dit had anders moeten lopen. Maar Hij zei: Ik ben hier.

En toen bleef gedurende die moeilijke periode waar ik doorheen moest dat ene beeld bij me, dat me niet meer losliet:
“Want Ik, de HEER, uw God, grijp uw rechterhand en zeg tegen u: Wees niet bevreesd, Ik help u.” (Jesaja 41:13)

God die mijn hand vastpakt. Terwijl ik dacht dat Hij al lang was weggegaan. Ik hoefde Hem niet vast te houden. Hij hield mij vast!

Door water en vuur

En toen kwam Jesaja 43. Woorden die zich diep in mijn hart nestelden: “Wanneer u door het water gaat, zal Ik bij u zijn;
en door rivieren, zij zullen u niet overspoelen. Wanneer u door het vuur gaat, zult u niet verbranden, geen vlam zal u aansteken.
Want Ik ben de HEER, uw God, de Heilige van Israël, uw Heiland.” (Jesaja 43:2–3)

Het leven kent water. Diepe stukken waar je niet meer kunt staan. Het leven kent vuur. Pijn, verlies, onzekerheid.
De belofte is niet dat het ons bespaard blijft. De belofte is: Hij gaat met ons mee.

En Hij noemt Zichzelf onze Heiland! Degene die redt. Die bewaart. Die niet loslaat.

Voor altijd samen

Alles in dit leven is tijdelijk. Relaties. Zekerheden. Zelfs het leven zelf. Maar Gods trouw niet. Hij is met ons.
In dit leven, ook als alles wankelt. En straks, in het leven dat geen einde kent.

Misschien lees je dit op een moment dat het water hoog staat. Of dat het vuur dichterbij voelt dan je lief is.
Misschien klem jij je, net als ik toen, wanhopig vast aan zekerheden die geen zekerheden meer zijn.
Weet dan dit: je bent niet alleen. Niet nu. Niet straks. Niet ooit.

God laat je hand niet los. Hij gaat met je mee door alles heen. En zoals Hij tot mij sprak, zo wil Hij ook tot jou spreken.
En wat hier ook eindig is — Zijn liefde is dat niet.

Voor altijd samen.
Dat is Zijn belofte.